το ειχα καποτε διαβασει οτι διασχιζοντας τον Ατλαντικο παιζει περιεργα παιχνιδια το μυαλο, αλλα ποτε δεν πιστευα οτι θα βρισκομουν αντιμετωπη με ενα τετοιο γοητευτικα αγριο θεαμα απο σκηνες της ζωης μου..αυτες που εζησα, αυτες που τωρα βιωνω και αυτες που καθημερινα σκηνοθετω να ζω...
στην καμπη των πρωτων μου τριαντα χρονων, ακουω lovesong των Cure, covered by Adele ως μεταλλαγμενο στοιχειο μιας ακρως ερωτικης φυσης. However far away I will always love you, συλλεγω και παιρνω μαζι μου σε αυτο το ξεφρενο ταξιδι, ολα αυτα τα συναισθηματα μου που παντα εχω φυλαγμενα για σενα...
Η αγροσυρτη μελωδια σερνεται ηδονιστικα στους διαδρομους των ωστικων μου αισθησεων και μου ζωντανευει σκονισμενες αναμνησεις ... However far away I will always love you...παλι εσυ...απο τις Μεγαλες Παρασκευες στο νησι, μεχρι το τελος του κοσμου...η μαλλον καπου εκει κοντα...
old friend, why are you so shy...? ειμαι εγω...i wish nothing but the best for you... βροχη - ηλιος - φοινικες - Πατμος - μανουλα - regatta - σταμνες στην Κερκυρα - Λονδινο - Imperial - πολη των αγγελων...
don't forget me, i beg, i remember you said...και ολα αυτα ξεκινησαν απο εκεινη την TDK gold..με τις ραψωδιες...
Ressurection..
ψυχικης και καθολικης...
*post composed on 22nd April, Good Friday, flight Virgin Atlantic LHR to LAX
